You are currently browsing the category archive for the 'Uncategorized' category.
Ένα καινούργιο (;) διαδικτυακό παιχνίδι έσκασε μύτη…Με την πρώτη ματιά δείχνει εύκολο, στην πορεία διασπιστώνεις πως μάλλον δεν είναι και τόσο! Ο φλύαρος Αίολος άνοιξε τους ασκούς του και μου πέταξε την πρόσκληση.
Με απλές οδηγίες οι 5 τυχεροί που θα ανακοινώσω στο τέλος, πρέπει να σχολιάσουν (αν συμφωνούν ή διαφωνούν) 2 φράσεις δικές μου (την 2η και 4η) και να πασάρουν άλλες 2 (μια ενός γνωστού διανοητή και μια δικής τους εμπνεύσεως) σε 5 άλλους blogger επιλογής τους.
Συγκεκριμένα το post σας πρέπει να αποτελείται από:
1 γνωστη φραση συγγραφεα κτλ που του πασαρει ο συναδελφος του που τον καλει να παιξει (δηλαδή εγώ)
1 γνωστη φραση συγγραφεα κτλ που διαλεγει ο blogger (δηλαδή εσύ)
1 φραση που φτιαχνει ο συναδελφος που τον καλει να παιξει (δηλαδή πάλι εγώ)
1 φραση που φτιαχνει ο ιδιος ο blogger και την πασαρει στους αλλους 5 (δηλαδή πάλι εσύ)
Δες το και στην πράξη:
1. Η γνωστή φράση που δίνει ο Αίολος:
“Αυτός που σπέρνει δάκρυα και πόνο θερίζει την αυγή θανατικό· μαύρα πουλιά του δείχνουνε το δρόμο (Μάνος Ελευθερίου- Τα λόγια και τα χρόνια τα χαμένα)”.
Σχολιάζω: Ένας συγκλονιστικός (τη μισώ αυτή τη λέξη, έχει παραχρησιμοποιηθεί…αλλά δε βρίσκω άλλη για τον συγκεκριμένο) στίχος, όπου ο πόνος ταυτίζεται σχεδόν με το θάνατο – τις περισσότερες φορές ο δεύτερος χρησιμοποιείται ως λύτρωση απ’ τον πρώτο…Ο Ελευθερίου όμως εδώ τον ανάγει σε άμεση συνέπειά του.
2. Η γνωστή φράση που δίνει το Λάθος – Πάθος:
“Ένας βλάκας που περπατάει είναι σίγουρα πολύ πιο χρήσιμος από δέκα διανοούμενους που κάθονται“.
Ζακ Οντιμπερτύ (Γάλλος ποιητής)
3. Φράση του φλύαρου Αιόλου:
“Τι να’ ναι άραγε αυτό
που λάμπει στ’ άβαθα νερά μας
αφού το όνειρο ξαπλώνει στο πρώτο νεύμα της αυγής;”
Σχολιάζω: “Έρωτας νά ‘ναι η συμφορά που κάποιου αγγέλου τα φτερά έχει φορέσει
Κι έρχεται γι άλλη μια φορά με τέτοια δώρα τρυφερά να με πλανέψει
Μα ό,τι και νά ‘ναι το ποθώ
Και καλώς να ’ρθει το κακό που είναι από σένα
Θα γίνει υπέρτατο αγαθό, στα πόδια σου αν θα σωριαστώ τα αγαπημένα…”
Δεν ξέρω γιατί, αλλά ήταν η πρώτη σκέψη που μου ήρθε στο νου διαβάζοντας το στιχάκι σου…Το μαγικό είναι ότι ο καθένας μπορεί να το πάρει με ένα σωρό διαφορετικούς τρόπους…!
4. Φράση από το Λάθος – Πάθος:
“…Κάθε που ο νους μου αλητεύει πίσω από χνάρια τρελού
Με στοιχειά και φεγγάρια φερμένα απ’ αλλού
Ξορκίζω κάθε πεθυμιά μου που κρατώ στο χέρι
Με ονείρατα, με λέξεις, με μαχαίρι…”
Κλείνοντας, να δώσω κι εγώ πάσα με τη σειρά μου στους :
ΈνΤεΚα.. , ΜπΑμΠάΚηΣ , Μη ΦιΛάΣ τΟ βΆτΡαΧο , Ο ΠαΡαΜυΘάΣ και 2 Shots of Happy 1 Shot of Sad.
